beş kardeş

an kendini aşıp zamana
zaman kendini aşıp mekâna
mekân kendini aşıp hayvana
hayvan kendini aşıp insana
heyecanla dans eder
birbirleri içindirler iken
bab-ı hanın anahtarı
hangi yana doğru 
yanar da döner

dünya güzelleri

yeni dünya hayalimde
insan kâfi sayıda
onları şefkatle sarmalayan
içlerine dolup rahat kılan
ebedî boşluk mevcut
herkesin yüzünde nedense
hınzır bir gülüş var
hiç lafı geçmemiş bir olaydan
her nasılsa herkes haberdar
hınzırlar




heves

amâde dansa davete
ebedîyen
ayakları erinmeksizin
tercih neye müsaitse
ne isterse misafir
papaz hergun pilav yiyebilir yanicim

nedircik

uzaklardan gelen yabancı
zaman
her şimdinin merkezinde
boşa dolmuş
hoşa gitmiş
tahta boşa
büyükçe hiçlik
boşu boşuna